Czy wiesz że

  • Badania sport odżywianie to klucz do zdrowiaBadania sport odżywianie to klucz do zdrowia
    Kiedy ktoś chce zadbać o swoje zdrowie powinien przede wszystkim pomyśleć o sporcie dla siebie. Uprawianie dyscypliny wcale nie musi kojarzyć się drogą przez Mekkę, może sprawiać naprawdę mnóstwo przyjemności. …
  • Choroby związane z dietą lub jej brakiemChoroby związane z dietą lub jej brakiem
    Każda decyzja jaką podejmuje człowiek niesie za sobą pewne konsekwencje, zarówno te dobre jak i złe. Jeśli człowiek decyduje się na przykład na odchudzanie, ale nie podda się temu procesowi …

Strony

Wchlanianie lekow

Przemiany metaboliczne środków miejscowo znieczulających, jak również ich zdolność wiązania się z białkami krwi lub tkanek, ma duże znaczenie zarówno z leczniczego, jak i toksykologicznego punktu widzenia. Niektóre z tych związków po wchłonięciu z miejsca podania i przedostaniu się do krwi ulegają szybko przemianie, a produkty ich rozpadu zostają wydalone, głównie przez nerki, do moczu. Szybkość zachodzących procesów określa czas i działanie tych środków. Środki o charakterze estrów działają krótko, hydrolizują one bowiem szybko zarówno w wątrobie, jak i w osoczu krwi. U wielu zwierząt proces ten odbywa się głównie w wątrobie i dlatego uszkodzenie tego narządu znacznie zwiększa wrażliwość tych zwierząt na działanie toksyczne środków miejscowo znieczulających. U ludzi natomiast rozpad metaboliczny środków miejscowo znieczulających odbywa się głównie w osoczu krwi pod wpływem hydrolazy, która hydrolizuje związki estrowe 4—20 razy szybciej niż osocze zwierząt doświadczalnych. Hydroliza prokainy odbywa się u ludzi przede wszystkim w osoczu, a jedynie w niewielkim stopniu w wątrobie. Metabolizm środków miejscowo znieczulających o budowie amidów jest bardziej złożony. Lidokaina na przykład ulega hydrolitycznemu rozkładowi pod wpływem enzymu frakcji mikrosomalnej wątroby dopiero po odłączeniu jednej grupy metylowej od pierścienia benzenowego. Szybkość hydrolizy amidów jest zazwyczaj mniejsza niż estrów. W podobny sposób przebiega prawdopodobnie metabolizm mepiwakainy i prylokainy.

Comments are closed.