Czy wiesz że

  • Trwałe usuwanie owłosienia krakówTrwałe usuwanie owłosienia kraków
    Trwałe usuwanie owłosienia – Kraków. Jedwabista i zdrowa skóra bez podrażnień to marzenie, niejednej osoby. Pragną jej już nie tylko kobiety. Coraz częściej także mężczyźni. Jednak godziny spędzone w łazience, …
  • Papierosy a zdrowiePapierosy a zdrowie
    Wiele osób pali papierosy. Jest to okropna moda, która trwa od najdawniejszych czasów. Ludzi nie odstraszają wysokie ceny papierosów i wprowadzane przez państwo zakazy palenia. Palą różnego rodzaju i mocy …

Strony

Wchlanianie lekow

Przemiany metaboliczne środków miejscowo znieczulających, jak również ich zdolność wiązania się z białkami krwi lub tkanek, ma duże znaczenie zarówno z leczniczego, jak i toksykologicznego punktu widzenia. Niektóre z tych związków po wchłonięciu z miejsca podania i przedostaniu się do krwi ulegają szybko przemianie, a produkty ich rozpadu zostają wydalone, głównie przez nerki, do moczu. Szybkość zachodzących procesów określa czas i działanie tych środków. Środki o charakterze estrów działają krótko, hydrolizują one bowiem szybko zarówno w wątrobie, jak i w osoczu krwi. U wielu zwierząt proces ten odbywa się głównie w wątrobie i dlatego uszkodzenie tego narządu znacznie zwiększa wrażliwość tych zwierząt na działanie toksyczne środków miejscowo znieczulających. U ludzi natomiast rozpad metaboliczny środków miejscowo znieczulających odbywa się głównie w osoczu krwi pod wpływem hydrolazy, która hydrolizuje związki estrowe 4—20 razy szybciej niż osocze zwierząt doświadczalnych. Hydroliza prokainy odbywa się u ludzi przede wszystkim w osoczu, a jedynie w niewielkim stopniu w wątrobie. Metabolizm środków miejscowo znieczulających o budowie amidów jest bardziej złożony. Lidokaina na przykład ulega hydrolitycznemu rozkładowi pod wpływem enzymu frakcji mikrosomalnej wątroby dopiero po odłączeniu jednej grupy metylowej od pierścienia benzenowego. Szybkość hydrolizy amidów jest zazwyczaj mniejsza niż estrów. W podobny sposób przebiega prawdopodobnie metabolizm mepiwakainy i prylokainy.

Comments are closed.